Site specific Valentine’s..

Goodmorning Valentines!!

How did you spend the world’s most commercial holiday..? Well, I have to admit that i’m not the kind that embraces the traditional Valentine’s day, but it’s a day that brings out mixed and different emotions for each of us.

IMG_9500

I spent it with Nikos and Donatello and we’ve been to Onassis cultural centre and Candy Chang’s installation School of the Future, the first of her three site-specific installations in Athens.

The classroom reinterpreted without teachers, books or pupils. Visitors find themselves in a space with a school desk at one end surrounded by thousands of big, red balloons. They are invited to write down a lesson life has taught them in a notebook on the desk. In so doing, the visitors become teachers and students at one and the same time: by taking part in a school of collective experience in which the shared encyclopaedia of knowledge consists of the lessons of their individual lives, they can teach but they can also learn.

IMG_3777_

IMG_3778_

IMG_3790_

IMG_3783_

IMG_3793_

After all the fun we sat down and shared our thoughts in the collective notebook answering it’s 2 questions :

  • What do you think is important to teach our children?
  • What do you wish you learned while you were in school?

What do you think..?

IMG_3811_

❤️❤️❤️ #CandyChang #SchoolOfTheFuture

A post shared by Chrysoula Papagianni (@chrys_pa) on

Inside Onassis cultural centre..

IMG_3813_

Celebrating Valentine’s..

IMG_9493

IMG_3822_S

Missing Florence and my International Hairdresser..

photos © chrysoula papagianni

Advertisements

Souffle Banoffee

Είναι Δευτέρα βράδυ (αργά) και χαζεύω στο ίντερνετ διάφορα βίντεο μαγειρικής. Κάπου ανάμεσα στον Jamie Oliver και τον Παρλιάρο, πετυχαίνω τη συνταγή που έφτιαξε ο Άκης Πετρετζίκης στο Πρωινό μου του Αγ. Βαλεντίνου. Σουφλέ μπανόφι. Ακούγεται κολασμένο. Και είναι!

Κατόπιν “μαγειρικής τηλεπάθειας” με κάλεσε η Λ. σπίτι της να το φτιάξουμε (για την ακρίβεια, να το φτιάξει εκείνη κι εγώ να φωτογραφίζω!).

ylika

Χρησιμοποιήσαμε αυγά, ζαχαρούχο γάλα βρασμένο το οποίο έχει γίνει καραμέλα, αλεύρι, νιφάδες μαύρης και λευκής σοκολάτας, μπανάνα και βούτυρο.

Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τα υλικά και τις οδηγίες για την εκτέλεση της συνταγής εδώ.

meigma

flour

banana

chocolate

yummyyyyyyyyy

suffle

final

Έχω την αίσθηση ότι οι συνταγές που φτιάχνουμε με καλή παρέα γίνονται οι πιο νόστιμες! 😉

Το ποστ αυτό και το τραγούδι αφιερωμένα στη μεγάλη φαν των Μπητλς!

🙂

_________

Late at night on Monday I was watching videos about cooking on youtube. Somewhere between Jamie Oliver and Stelios Parliaros, I found the recipe that Akis Petretzikis showed on tv on Valentine’s Day. Souffle banoffee. It sounds divine. And it actually is.

My friend L. and I were thinking about this recipe for the following days, so she invited me to cook. Actually, she was cooking and I was taking photos.

We used eggs, boiled sugar milk that was transformed into caramel, flour, flakes of black and white chocolate, banana and butter.

Here you can read the ingredients and the instructions with details.

I start to think that the recipes we make with good company are the most delicious! 😉

This post and this song are dedicated to L., who is the biggest fan of The Beatles!

🙂

Hearts in Athens

Η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου είναι κωμικοτραγική. Από τη μία οι διαφημίσεις του Jumbo που παίζουν εδώ και μέρες στο ραδιόφωνο, από την άλλη η ξαφνική “επίθεση” από σοκολατένια κέικ, γλειφιτζούρια, μακαρόν, τούρτες, πίτσες (!) σε σχήμα καρδιάς και γενικά διάφορων πιθανών δώρων, η οποία ξεκίνησε τουλάχιστον δύο βδομάδες πριν, παλεύουν βίαια να μας εντάξουν σε ένα κλίμα το οποίο αυτή η πόλη, φέτος ειδικά, μοιάζει να αγνοεί!

valentine's

Αυτή την εικόνα αντικρύζω εδώ και δύο εβδομάδες κάθε πρωί όταν πηγαίνω να πάρω καφέ.

Η σχέση μου με τη γιορτή αυτή αποδεικνύεται, επίσης, κωμικοτραγική. Ενδεικτικά αναφέρω ότι το πρώτο δώρο που πήρα ποτέ για του Αγ. Βαλεντίνου καταστράφηκε σχεδόν αμέσως! Σήμερα η τραγική ειρωνεία ξεκίνησε από νωρίς. Πρώτο “εορταστικό happening” της ημέρας: βρίσκομαι σε μια δικαστική αίθουσα όπου εκδικάζονται υποθέσεις συναινετικών διαζυγίων. Σκέφτομαι με μια δόση κυνισμού ότι για κάποιους αυτή η γιορτή θα είναι διαφορετική, θα γιορτάσουν την ελευθερία, τη λύτρωσή τους ή θα επιβεβαιώσουν το λαϊκό άσμα “οι χωρισμένοι δε γιορτάζουνε ποτέ” και “θα βάψουν τις κουρτίνες στο χρώμα που μισούσες”. Δυστυχώς όμως η πραγματική ζωή δεν λογαριάζει τον Άγιο του έρωτα. Ίσα-ίσα, μοιάζει να τον φτύνει κατάμουτρα και να τον περιγελά.

Η πόλη προσπαθεί να υποδυθεί ότι γιορτάζει και να δημιουργήσει ατμόσφαιρα. Πού πήγε αλήθεια το χαρούμενο και εορταστικό κλίμα της Αθήνας; Θυμάμαι πριν από πέντε (κιόλας!) χρόνια, η πόλη είχε γεμίσει καρδιές, στα πλαίσια της έκθεσης Hearts in Athens. Καρδιές παντού, πρωτότυπες και ιδιαίτερες, εμπνευσμένες από διάφορους καλλιτέχνες, άρχισαν να εκτίθενται τον Ιανουάριο του 2008 σε διάφορα σημεία της πόλης. Τότε μας είχαν σπάσει τα νεύρα, πάλι γκρινιάζαμε. Αλλά σήμερα λείπει αυτή η ευχάριστη νότα. Όχι της έκθεσης, της εποχής.

Hope

“Ελπίδα”, Έφη Φούνκ (Θέση: Τεχνόπολη, Γκάζι) 

Αν και αφήσαμε πίσω μας το υπερκαταναλωτικό κλίμα (φοβάμαι πιο πολύ επειδή μείναμε ταπί κι όχι εκ πεποιθήσεως), η μέρα αυτή ακόμα σου δημιουργεί την ανάγκη είτε να γκρινιάξεις αφόρητα και να κοροϊδέψεις τους άλλους που -δήθεν- γιορτάζουν, είτε να αγοράσεις κάτι, έστω μια μικρή φαγώσιμη λιχουδιά που μπορείς να μοιραστείς στο γραφείο με τους συναδέλφους ή με τους φίλους σου ή με το έτερον ήμισυ αν είναι διαθέσιμο. Πάντως, δε γίνεται να περάσει αδιάφορη (εκτός αν δεν έχεις την πολυτέλεια να ασχοληθείς μαζί της). Το παρήγορο είναι ότι σε άλλες χώρες η μέρα “γιορτάζεται” με πολύ περισσότερη “ένταση”, σχεδόν ψυχαναγκασμό θα έλεγα. Εδώ είμαστε ανέκαθεν πιο χαλαροί. Παρ’ όλα αυτά, κάθε χρόνο παρατηρώ ότι ακόμη και τα ζευγάρια που δεν “γιορτάζουν” γιατί το βρίσκουν κλισέ ή δήθεν όλο και κάτι έχουν κάτι ψιλοκανονίσει, έτσι για το καλό.

Σε κάθε περίπτωση, η σημερινή γιορτή είναι μια αφορμή για να γελάσουμε (με τα απίθανα “δωράκια” που κυκλοφορούν), να φάμε κανένα γλυκό (καθένας με τον πόνο του!) και να ρομαντζάρουμε -γιατί όχι;- για να δώσουμε μια νότα ερωτισμού σε αυτήν την πόλη που το ‘χει ανάγκη. Α, και στους εαυτούς μας που το ΄χουν ανάγκη κι αυτοί.

Και μια ειδική αφιέρωση, λόγω της ημέρας, διά στόματος Zooey Dechanel! 🙂

__________

Valentine’s Day is kind of grotesque; on the one hand the rιdiculous Jumbo advertisements playing on the radio, on the other hand this sudden “attack” of heart-shaped chocolates, lollipops, macaroons, cakes, pizzas (!) and other potential gifts, which began almost two weeks ago, struggling violently to integrate us into an atmosphere that this city, especially this year, seems to totally ignore!

My personal experiences from Valentine’s days are also kind of funny. I just mention that the first gift I was ever given for Valentine’s was destroyed almost immediately! Today, irony started early. First “gala happening” of the day: I am in a courtroom where divorce cases are heard. I think, with a bit of cynicism, that by some people this day will be celebrated in different way, either by celebrating their freedom from their ex husbands and wives, or by being extremely sad. Unfortunately real life does not count on the Saint of Love. On the contrary, it seems to despise and spit him in his face.

The entire city is trying to pretend that it is celebrating and get in the mood. Where actually did the joyful and festive atmosphere of Athens go? I remember five (already!) years ago, that the city was decorated with hearts, due to an exhibition called Hearts in Athens. There were hearts everywhere, original and special, inspired by various artists, exhibited in various locations. We did not like them, we used to growl about them, as we always do. It was a pleasant time though, definitely not because of the exhibition.

Although we left behind our over-consuming tendency (I am afraid that is because we ran out of money and not because we actually want it), this day still makes want to either grumble and mock others who -supposedly- celebrate or to buy something, even the smallest kind of candy, that you can share with your colleagues, friends or boyfriend/girlfriend.  However, you won’t manage not to deal with this day (unless you do not have the luxury to do so). It is rather consoling to know that in other countries the day is celebrated much more intensively that in Greece, almost kind of obsessively. Here we seem to be cool about it. However, most of my friends-couples usually make some special plan for Valentine’s day, despite they do not admit that they like it.

In any case, today’s celebration is an opportunity to laugh (with the awesome “gifts”), eat any dessert you want, be romantic and -why not? – give a touch of eroticism to this city, which definitely needs it. Oh, and to ourselves who need it too.

And a special dedication because of the day, by Zooey Dechanel! 🙂

%d bloggers like this: