A day at the museum..


Good morning people! Last Sunday along with Chrysana, Phaedra, Maria and Stefanos we visited the Goulandris Natural History Museum.

Founded in 1965, is home to zoological, botanical, marine, rock, mineral and fossil specimens.

The G.N.H.M. is located in Kifissia, 14, N.E. of Athens. It is housed in an elegant neoclassical building of the 19th Century (1875) which was converted and expanded in order to satisfy the Museum’s educational and scientific requirements. It was the first museum of its kind to be established in 1964, and the first to initiate environmental education in the country.














photos © chrysoula papagianni



Tuscany part 5 : Castello Banfi..

Castello di Poggio alle Mura, also known as Castello Banfi, is located 15km from the city of Montalcino, at the confluence of the Orcia and Ombrone rivers. It houses a winery, a hotel, a restaurant, a wine bar and  the Bottle and Glass Museum “John F. Mariani”.


Its position, and the ancient history of the surrounding territory, let us suppose that the origin can even go back to the time of the Long Beards, that probably erected here one of their watch towers. There are no proofs at documentation of this theory, even it is sure that the construction of the first fortified nucleus on this hill is antecedent to year 1000. The first great widening of the castle dates back to the second half of 13th century [just after the battle of Montaperti, 1260]. The written sources tell about Poggio alle Mura for the first time in 1377, indicating the castle between the properties of Francisco di Tommaso Colombini. After the above-mentioned reconstruction of 1438, Poggio alle Mura became one of the larger castles of the Sienese peasantry. Other works were carried on during 17th century. A wing of the castle was mined during the world war II and reconstructed within the recent magnificent restoration undertaken by the current property. (source


About a year ago during an excursion to Tuscany, we had a stop for a glass of Brunello di Montalcino at the beautiful courtyard of Castello Banfi and then we visited the “John F. Mariani” museum.

The museum illustrates the various eras of glass production through history, from the 5th century BC to our current day. Within the historic walls, in the old stable and olive pressing room, which still holds equipment dating back to 1857, the display rooms have been attentively assembled to explain the history of glass and the evolution of the wine bottle. In these rooms you will find collections of antique wine bottles, ancient and modern glassware from Venice, including the stupendous “The Water Girl” by Pablo Picasso.











“The Water Girl” by Pablo Picasso





Museum interior, at the right you can see an old Winepress..


The “Enoteca”




photos © chrysoula papagianni

Tourist in my city..


Good morning people!

There are places in our cities that we visit only if we pretend to be a tourist. Things and places we take for granted and never visit, of course! Speaking for myself (although I’m sure this represents many of you), I don’t remember when was the last time I visited the Acropolis of Athens; what is for sure is that it was a reaaaaaalyyyyyy long time ago. On the other hand, there’s the new Museum of Acropolis, which I visit almost every time I come back from Florence! So yesterday with the pretext of Enrico visiting from Italy, we combined the ancient with the modern and became tourists ourselves within our own city.

The tour started from the museum with a stop at it’s unique terrace for coffee overlooking the Acropolis hill. Then, on our way up to the hill from the south side, we passed by the ancient theater of Dionysus and the Odeon of Herodes Atticus and finally arrived at the Propylaea, the entrance to the Acropolis.

There are so many things to say about these places so I’m going to post more photos and details very soon!


Acropolis museum and Theatre of Dionysus seen from Acropolis


Acropolis museum – Outdoor reflections


Acropolis museum – Interior


Acropolis museum – Caryatid


Acropolis museum -Terrace


Theatre of Dionysus


Odeon of Herodes Atticus


Temple of Athena Nike







Thanks to N for the photo of me below!


photos © chrysoula papagianni

Ancient vs Contemporary Rome..

Good evening and have a nice week everyone!

Last Sunday i had a short trip to Rome to visit Stephania! On my last day there i met my classmates and our history professor along with a friend of his who is a specialist in early modern architecture, specifically Italian and Roman, who guided us through some very important monuments.


Our appointment was at The Fountain of Moses which is a monumental fountain located in the Quirinale District. It marked the terminus of the Acqua Felice aqueduct restored by Pope Sixtus V. It was designed by Domenico Fontana and built in 1585-88. Then we went at Santa Maria della Vittoria church which is famous for the masterpiece of Gian Lorenzo Bernini in the Cornaro Chapel, the Ecstasy of Saint Teresa. Next stop the amazing San Carlino alle Quattro Fontane church by the architect Francesco Borromini. A masterpiece of Baroque architecture, built as part of a complex of monastic buildings on the Quirinal Hill. A few meters away is situated the Palazzo Barberini which houses the Galleria Nazionale d’Arte Antica. Both Borromini and Bernini designed some parts of the palace, my favorite is the helicoidal staircase by Borromini.


The Fountain of Moses



Ecstasy of Saint Teresa


San Carlino’s dome



San Carlino’s cloister


Staircase at San Carlino


Borromini’s helicoidal staircase at Palazzo Barberini

A quick stop for lunch and then we headed towards the unique Pantheon, definitely one of the most famous and important ancient buildings of the world. The interior design of the Roman Pantheon is a striking synthesis of tradition and innovation. The dimensions of the interior height and the diameter of the dome are the same (145 Roman feet., which is 141 feet. 8 inches;43.2m). The only natural light enters through the Oculus at the center of the dome and through the bronze doors to the portico. As the sun moves, striking patterns of light illuminate the walls and floors of porphyry, granite and yellow marbles.

On our way to the MAXXI we passed by the Ara Pacis Museum designed by the architect Richard Meier, a work that has been criticized a lot. Finally we visited the contemporary MAXXI designed by the architect Zaha Hadid. The building is a composition of bending oblong tubes, overlapping, intersecting and piling over each other, resembling a piece of massive transport infrastructure. The most impressive part though is it’s interior and in particular the stairways that lead to the various exhibitions.



Pantheon – Oculus



Ara Pacis museum






photos © chrysoula papagianni

Follow me around Rome..

Good morning from Rome!!

For a long time I was thinking of visiting Stephania in Rome, so a little break just before the exams was the perfect opportunity! 


When i visit a place i always want to see everything! And by everything i mean the main attractions, a traditional café, a not so well-known restaurant and of course an alternative place for a drink! So I followed the daily routine of Stephania and Michele!

First of all we attended Stephania’s dance show, which was really great! Then of course we visited the center of Rome and the famous Colosseo, Pantheon, Piazza di Spagna, Fontana di Trevi, Piazza Navona, Bocca della Verità (the Mouth of Truth), Capitoline Hill, Quirinale, and some parts outside the historic center such as Mausoleo di Santa Costanza, the Testaccio area, the MACRO museum and the unique Piazza Mincio. For food and drinks we also went at the Trastevere area which is full of bars, restaurants and beautiful narrow streets, and at the San Lorenzo area where many university students and artists gather,  and old workshops and industries are becoming modern bars and restaurants. I’m not going into the details since Stephania will guide you around Rome in the future, i just want to say that Rome is a fascinating city, the most charming without a doubt and i will definitely come back very soon!



















Today is my last day here and i’m meeting my classmates and our history professor for a more detailed tour of some monuments. Have a nice day everyone!

photos © chrysoula papagianni

Άγνωστα Μουσεία των Αθηνών

Πινακοθήκη Χατζηκυριάκου Γκίκα

Πριν από λίγους μήνες είχα μια συζήτηση με μία φίλη, άρτι αφιχθείσα από Άμστερνταμ, η οποία, έχοντας επισκεφτεί την ολλανδική πρωτεύουσα, συνδυάζοντας δουλειά και αυτό που λέμε «μουσειακό τουρισμό», είχε επιστρέψει ενθουσιασμένη από το πλήθος και την ποικιλία των μουσείων και των εκθεσιακών χώρων του Άμστερνταμ. «Πού να παραβγεί μπροστά του η Αθήνα, μου έλεγε συνέχεια, που το μόνο που έχει να επιδείξει είναι το Μουσείο της Ακρόπολης και το Εθνικό Αρχαιολογικό».

Ομολογώ ότι συνήθως δεν ενοχλούμαι από τέτοια σχόλια. Τυχαίνει μάλιστα να είμαι και λάτρης του Άμστερνταμ και των μουσειακών του χώρων, οι οποίοι είναι όντως πολυποίκιλοι και εντυπωσιακοί. Όμως δεν μπορούσα να δεχτώ ότι η Αθήνα δεν έχει μνημεία σύγχρονου πολιτισμού και ότι επαναπαύεται μόνο στις δάφνες της αρχαιοελληνικής της παράδοσης. Έκανα λοιπόν μια μικρή έρευνα και μια μεγάλη βόλτα και ιδού τα διαμάντια που ανακάλυψα και υπερήφανα σας παρουσιάζω:

– Μουσεία Ιστορίας, Λαογραφίας και Υφαντουργίας – Ταπητουργίας του Κέντρου Μικρασιατικού Πολιτισμού (τηλ: 210 2795012). Έχοντας διαμορφώσει ως εκθεσιακούς χώρους αναπαλαιωμένα κτήρια παλαιών εργοστασίων στη Νέα Ιωνία, το ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ (Κέντρο Μικρασιατικού Πολιτισμού) οργανώνει, μέσα από μια σειρά ενθυμημάτων, φωτογραφιών, βιβλίων και αντικειμένων, ξεναγήσεις-ταξίδια στην ιστορία του μικρασιατικού πολιτισμού, του ξεριζωμού του Ελληνισμού της Μικρασίας και των προσπαθειών των προσφύγων να ορθοποδήσουν και να δημιουργήσουν στην ελεύθερη Ελλάδα.

– Μουσείο Μακρονήσου (Αγίων Ασωμάτων 31, 10553, Θησείο – Αθήνα, τηλ: 210-3247820, http://www.pekam.org.gr/mouseio-makronhsou.html): Στο Μουσείο, το οποίο λειτουργεί από το 2007, εκτίθενται φωτογραφίες, έγγραφα, ενθύμια των κρατουμένων και υλικά τεκμήρια της ιστορίας των στρατοπέδων από την εποχή του Εμφυλίου Πολέμου. Μεταξύ αυτών μπορεί κανείς να δει την ταυτότητα του Γιάννη Ρίτσου και συγκλονιστικές επιστολές των κρατουμένων. Λειτουργεί επίσης και βιβλιοθήκη.

– Οικία Δέλτα στην Κηφισιά (τηλ. 210 3671067, Εμμ. Μπενάκη 38 και Τατοΐου, Κηφισιά): Στο νεοκλασικό κτήριο της οδού Τατοΐου στην Κηφισιά, στα σαλόνια του οποίου είχαν φιλοξενηθεί οι μεγαλύτερες προσωπικότητες της σύγχρονης Ελλάδας (Βενιζέλος, Πλαστήρας, Καραθεοδωρή, οικογένειες Μπενάκη και Χωρέμη) αναβιώνει μια ολόκληρη εποχή: ένας χώρος γεμάτος κειμήλια και αναμνήσεις (φωτογραφίες, χειρόγραφα, πρωτότυπα έργων της Πηνελόπης Δέλτα, επιστολογραφία της  με την αφρόκρεμα της ελληνικής διανόησης, το προσκλητήριο των γάμων της με τον Στέφανο Δέλτα, κειμήλια της οικογένειας Μπενάκη) ξεδιπλώνουν τόσο λεπτομέρειες από τη ζωή της μεγάλης συγγραφέως, όσο και πτυχές του βίου του πολιτικού και πνευματικού κόσμου της εποχής.

– Πινακοθήκη Χατζηκυριάκου-Γκίκα (τηλ 210 361 5702, 210 363 0818, http://www.benaki.gr/index.asp?lang=gr&id=4020602) : Στον 5ο όροφο της οδού Κριεζώτου 3 επαναλειτουργεί από το Μάιο του 2012 η Πινακοθήκη του μεγάλου Νεοέλληνα ζωγράφου. Πίνακες, σχέδια, γλυπτά, σκηνικά, χειρόγραφα, εικονογραφημένες εκδόσεις, φωτογραφίες, καθώς και έπιπλα από το σπίτι του ζωγραφου στην Ύδρα και στην Κριεζώτου συνθέτουν μια πληρέστατη εικόνα του πλούσιου εικαστικού  του κόσμου.

(για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους εκθεσιακούς χώρους και τα μουσεία των Αθηνών βλ. http://www.athensinfoguide.com/gr/open.htm)

Valencia – Barcelona ’08..

Hi everyone! Τhis morning, looking for something on my hard drive, I came across these photos from my trip to Spain 5 years ago. I wert first to Valencia for 4 days and then another 4 to Barcelona! I couldn’t find all the photos, let’s hope there is a copy somewhere in my house in Athens and i didn’t lost them 😦

In Valencia most of my time i spent it at Ciudad de las Artes y las Ciencias (City of Arts and Sciences), designed by Valencian architect Santiago Calatrava. The “city” is made up of the following, usually known by their Valencian names:

* El Palau de les Arts Reina Sofía — Opera house and performing arts centre
* L’Hemisfèric — Imax Cinema, Planetarium and Laserium
* L’Umbracle — Walkway / Garden
* El Museu de les Ciències Príncipe Felipe — Science museum
* L’Oceanogràfic — Open-air oceanographic park

Then of course we went for a walk at the beach! Αlthough it was March and in Florence was snowing, there the weather was almost summery, 28 degrees Celsius!

Coincidentally those days in Valencia were celebrating Fallas, a traditional celebration held in commemoration of Saint Joseph.  The focus of the fiesta is the creation and destruction of ninots (“puppets” or “dolls”), which are huge cardboard, wood, paper-machè and plaster statues. Lucky us!













And then Barcelona! I don’t know from where to begin..We’ve seen so many things in 4 days and definitely missed some 😦 Of course we visited the majority of Gaudi’s work, Sagrada Familia, Park Guell, Casa Battlo and Casa Mila called also La Pedrera. We also visited MACBA, the Barcelona Museum of Contemporary Art, and Camp Nou which is the football stadium of Barcelona since 1957 and is the largest stadium in Europe. We were staying at the Barceloneta area which is known for its sandy beach and its many restaurants and nightclubs along the boardwalk.







la pader


nik barc









Finally 2 photos N took with his analog camera..



Edinburgh, the Athens of the North

There is a city in Europe that no one should skip without visiting it and this is the Athens of the North, Edinburgh in Scotland. Due to my recent trip to Edinburgh, I had the chance to meet a city that, I have to admit I didn’t expect, it would be so mind blowing. The uniqueness of Edinburgh with its imposing architecture and its mysterious atmosphere made me fall so badly in love with it.


Edinburgh is a small city of approximately 500.000 people, which makes it so easy and pleasant to wander. You have the opportunity to walk the medieval streets of the city and stop for a coffee or a drink at the beautifully designed cafes and pubs based on the Gothic Architecture. And for those who love Harry Potter, like me, you shouldn’t bypass the Elephant House, the place where everything started.

No one should leave Edinburgh without having visited the grandiose Castle of Edinburgh, which rises approximately 263 ft above the city and was the residence of many Royal Families of Scotland. Apart from the National War Museum of Scotland, the Royal Palace and the Great Hall, the castle also houses St Margaret’s Chapel, the oldest surviving building in Edinburgh dating from the 12th century, and the Honours of Scotland, Scottish regalia and the Scottish Crown Jewels, dating from the 15th and 16th centuries.


Castle of Edinburgh

Going downhill from the castle, you will meet the famous Royal Mile (one of the most haunted as they claim places in the city), the street running between Edinburgh Castle and the Palace of Holyroodhouse, the official residence of the Queen of Scotland. The Royal Mile consists of four parts, the Castlehill, the Lawnmarket, the High Street and the Canongate. This street represents the Old Town of Edinburgh where you get a glimpse of the medieval buildings, the Gothic style Cathedral of St. Giles and famous museums such as the Museum of Childhood and the Scotch Whisky Experience Museum. South east of Edinburgh Castle, you will find the historic square of Grassmarket, now overwhelmed with pubs and restaurants, it was a setting for public executions back in the late 15th century.

royal mile

Royal Mile

At the east of the New Town, you will meet the Calton Hill, a hill that is included in the city’s UNESCO World Heritage Site. Among the most significant monuments up the hill are, the Nelson Monument which was built in the early 19th century due to Nelson’s victory at the Battle of Trafalgar, the National Monument that was modelled upon the Parthenon in Athens and the Dugald Stewart Monument, a memorial to the Scottish philosopher Dugald Stewart and from which you have a panoramic view of the entire city of Edinburgh.

calton hill

Calton Hill

Going down the hill, begins the Princes Street, the main shopping street in Edinburgh. As you walk along this street, dominates the Scott Monument, a Victorian Gothic monument dedicated to Scottish author Sir Walter Scott. The Princes Street separates the medieval Old Town from the Georgian style New Town. The New Town is a delightful part of Edinburgh where you can wander in the large streets and squares ( St. Andrew Square).

scott monument

Scott Monument

As you wander in the streets of the city you will certainly see the universities that Edinburgh houses (four in total) and especially the Old University Of Edinburgh that departments of it are found everywhere in the city.

I have to say that I was pleasantly surprised by the nightlife of the city. Of course it wasn’t what we, Greeks, are used to. However, it includes a variety of pubs, clubs and bars that make your student life even better.

Edinburgh is a must for everyone and specifically for the travel addicts as it combines the romantic sense with the eerie and unexplained taste. Take my word for it!

“Edinburgh is a mad God’s dream.”, Hugh MacDiarmid, The Complete Poems, 1978.

Athens City Museum

Το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών (ή αλλιώς: το Μουσείο της καρδιάς μου)

Όταν μου ανακοίνωσε η ourani μια μέρα που ήμασταν τυχαία συνεπιβάτισσες σε ένα λεωφορείο ότι θα φτιάξει blog μαζί με την chryspa, ενθουσιάστηκα και της ζήτησα να με έχει στα υπ’ όψιν. Όταν είδα ότι αυτό πήρε σάρκα και οστά μέσα σε δυο μόνο εβδομάδες, ενθουσιάστηκα ακόμα πιο πολύ. Και ξετρελάθηκα από τη χαρά μου όταν μου ζήτησε να γράψω κάτι για το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία, ένα μουσείο που έφαγα με το κουτάλι και έμαθα σαν την παλάμη του χεριού μου για δυο χρόνια της ζωής μου. Μια αξέχαστη και σπουδαία εμπειρία!
Οι περισσότεροι περαστικοί από την Πλατεία Κλαυθμώνος αγνοούν το ιστορικό κτήριο (που στην ουσία είναι δυο) που στεγάζεται στην οδό Παπαρρηγοπούλου 5-7, αλλά και τη σημασία του. Αυτό που μαρτυρά τη σχέση που έχουν μεταξύ τους το κτήριο στο νούμερο 5 με εκείνο στο 7, είναι οι άριστα διατηρημένες προσόψεις τους, κάτι ταμπέλες και μια κλειστή γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα τους στον πρώτο όροφο. Τα δυο αυτά νεοκλασικά συστεγαζόμενα κτήρια είναι το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών (Ίδρυμα Βούρου–Ευταξία). Φέρει τα ονόματα του πολιτικού Λάμπρου Ευταξία (1905-1996) και του θείου του, Αλεξάνδρου Βούρου (1871-1959), ανώτατου στελέχους της ελληνικής διπλωματικής υπηρεσίας. Ιδρυτής του Μουσείου υπήρξε ο Λάμπρος Ευταξίας (δισέγγονος του Σταματίου Δεκόζη-Βούρου), ο οποίος ενισχύθηκε στο έργο του από κληροδότημα που του άφησε ο Αλέξανδρος Βούρος. Το Μουσείο διαμορφώθηκε το 1973 και άρχισε να λειτουργεί επίσημα το 1980. Το 1990 έλαβε το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών.


Το κτήριο που βρίσκεται στον αριθμό 7, χτίστηκε στα 1833/34 σε σχέδια των γερμανών αρχιτεκτόνων G. Lueders και J. Hoffer, και ανήκε στο μεγαλέμπορο και τραπεζίτη από τη Χίο Σταμάτιο Δεκόζη-Βούρο. Αποτελεί ένα από τα πρώτα δείγματα κλασικιστικής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα. Η περιοχή της πλατείας Κλαυθμώνος, όπου χτίστηκε το αρχοντικό, ήταν την περίοδο εκείνη τελείως ασχημάτιστη. Η οδός Σταδίου άρχισε να διανοίγεται το 1834! Το κτίσμα είναι ένα απλό διώροφο κτίριο με όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά της κλασικιστικής αθηναϊκής κατασκευής: εξωτερικά έχει κεραμωτή στέγη, μια μαρμάρινη βάση και το μπαλκόνι λεπτοδουλεμένα φουρούσια.

Το 1836 ο βασιλιάς Όθων, επιστρέφοντας από το Μόναχο μετά το γάμο του με την Αμαλία, χρησιμοποίησε ως προσωρινή κατοικία τη “Μεγάλη Οικία” Βούρου στην τότε οδό Νομισματοκοπείου (και ήδη Παπαρρηγοπούλου, αριθ. 7) αλλά και τη διπλανή οικία του Γ. Αφθονίδη (που δε σώζεται σήμερα), συνδέοντας μεταξύ τους με στοά τα δύο αυτά αρχοντικά. Ο Όθωνας και η Αμαλία έμειναν σ’ αυτό το “Παλιό Παλάτι”, (όπως το αποκαλούσαν αργότερα οι Αθηναίοι), από το 1836 μέχρι το 1843. Αργότερα μετακόμισαν στο Ανάκτορο, τη σημερινή Βουλή των Ελλήνων. Διαμόρφωσαν μάλιστα και ένα κήπο μπροστά στο παλάτι, από τον οποίο προήλθε ο σημερινός κήπος της Πλατείας Κλαυθμώνος. Για το λόγο αυτό, ο πρώτος όροφος του Μουσείου είναι αφιερωμένος στο βασιλικό ζεύγος. Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι εκτίθεται το secretaire της Αμαλίας αλλά και του Όθωνα (που λειτουργούσε χειροκίνητα με μανιβέλα), ένα από τα πολλά βασιλικά σαλόνια, προσωπογραφίες των αυτοκρατόρων, καθώς και προσωπικά τους αντικείμενα. Φυλάσσεται επίσης ένα αντίγραφο του πρώτου Συντάγματος του 1843, υπογεγραμμένο από τον ίδιο τον αυτοκράτορα.

ai8ousa 8ronou

Άποψη του πρώτου ορόφου, γνωστή και ως “Αίθουσα του Θρόνου”

Το κτήριο της οδού 5 χτίστηκε το 1859, από το Σταμάτιο Δεκόζη-Βούρο για κατοικία του γιού του Κωνσταντίνου Βούρου, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Γεράσιμου Μεταξά. Φιλοξενεί στο ισόγειο ένα τμήμα των γραφείων του Μουσείου (στο οποίο έκανα και εγώ την πρακτική μου άσκηση), στον πρώτο όροφο πίνακες ζωγραφικής, αντικείμενα προσωπικής χρήσης της οικόγενειας Βούρου και Ευταξία, μια αίθουσα αφιερωμένη στη δωρεά που έκανε στο μουσείο η οικογένεια Παπαστράτου (οι γνωστοί ιδιοκτήτες εργοστασίου τσιγάρων από το Αγρίνιο), και ένα σαλόνι στρωμένο για δείπνο, ως αναπαράσταση ενός σπιτιού μεγαλοαστικής οικογένειας των τελών του 19ου αιώνα (με αντικείμενα της οικογένειας Βούρου). Ο δεύτερος όροφος (που βρίσκεται στον αριθμό 5), φιλοξενεί τις εκάστοτε περιοδικές εκθέσεις.
Κατ’ εμέ τα πιο σημαντικά εκθέματα του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών είναι τα εξής: στο ισόγειο του Μουσείου φιλοξενείται στην «Αίθουσα των Περιηγητών» ένας πίνακας τεραστίων διαστάσεων του Jacques Carrey (1684), o μεγαλύτερος που έγινε ποτέ για την Αθήνα (3 x 5μ) και παρουσιάζει πανοραμικά την πόλη και την Ακρόπολη πριν από την καταστροφή της από το Morsini (1687). Επίσης με το που ανεβαίνει ο επισκέπτης στον πρώτο όροφο, αντικρύζει στο δεξί του χέρι τον επιβλητικό πίνακα Καρναβάλι στην Αθήνα του Νικoλάου Γύζη, μόνιμο δάνειο στο Μουσείο από τις βαυαρικές αυτοκρατορικές συλλογές. Επίσης, εκτίθεται ένα γύψινο πρόπλασμα της πόλεως των Αθηνών, κλίμακας 1: 1000 του 1872, κατασκευασμένο από τους αρχιτέκτονες Ιωάννη Τραυλό και Νίκο Γερασίμωφ, το οποίο βασίστηκε σε παλαιότερα σχέδια αλλά και φωτογραφίες. Αναπαριστά το κέντρο της νεοσύστατης πρωτεύουσας γύρω στα 1843, όταν είχε πληθυσμό μόλις 25.000 κατοίκους!

ed. learEdward Lear (1812-1888), “Αθήνα: η δυτική πλευρά της Ακρόπολης από την Πνύκα”, 1881, 26 x 52 εκ., υδατογραφία και gouache

Στο Μουσείο εκτίθενται μια πληθώρα από χαλκογραφίες, πίνακες και γκραβούρες ευρωπαίων περιηγητών στην πόλη κυρίως κατά τον 17ο αιώνα, βοηθώντας μας να σχηματίσουμε μια άποψη για το κατά πόσο έχει μεταβληθεί το αστικό τοπίο μέσα στους αιώνες, και πόσα μνημεία δε σώζονται πια. Ένας από τους σκοπούς άλλωστε του Μουσείου είναι να παρουσιάσει τη νεώτερη ιστορία της πόλης, τις συνήθειες των κατοίκων της, αλλά και με μια σειρά διαλέξεων και εκθέσεων να φέρει κοντά το κοινό στα καλλιτεχνικά δρώμενα της πόλης, να επιμορφώσει ιστορικά και να προάγει τον πολιτισμό.
Η προσωπική μου κατάθεση για ότι βίωσα από το Νοέμβριο του 2009, μέχρι και τον Ιούλιο του 2011 (με κάποια κενά ενδιάμεσα), είναι πως γνώρισα και δημιούργησα δεσμούς φιλίας, εκτίμησης και σεβασμού με υπέροχους ανθρώπους (από το προσωπικό αλλά και από τον Σύλλογο των Φίλων του Μουσείου), δε σταμάτησα ποτέ να μαθαίνω πράγματα για την Ιστορία, την Ιστορία της Τέχνης, την Αρχαιολογία, ποτέ δε χόρτασα να σουλατσάρω στους διαδρόμους και να χαζεύω τα εκθέματα, (κάποια από τα οποία είχα τη χαρά και την τιμή να αγγίξω στα πλαίσια μιας καταγραφής που κάναμε με τον τότε Προϊστάμενο μου και Γενικό Επιμελητή του Μουσείου, έναν υπέροχο άνθρωπο και πραγματικά εξαίρετο επιστήμονα, τον κο Σταύρο Ι. Αρβανιτόπουλο, στον οποίο χρωστάω πολλά). Επίσης είχα την τιμή να γνωρίσω σπουδαίες προσωπικότητες από διάφορους χώρους, και να παγιωθεί μέσα μου η ιδέα του μεταπτυχιακού στον τομέα των Μουσειακών Σπουδών, ύστερα από ατελείωτες ώρες καταγραφής εκθεμάτων, χειρογράφων, βιβλίων, και τόσων άλλων πραγμάτων, αφού είδα εκ των έσω τη λειτουργία και τις δράσεις ενός μουσειακού οργανισμού!

Σήμερα, λόγω περιορισμένου χρόνου δεν το επισκέπτομαι με την ίδια συχνότητα, το συνιστώ ανεπιφύλακτα όμως για ένα Σαββατιάτικο ή Κυριακάτικο πρωινό σε συνδυασμό με περιήγηση στο Ιστορικό Κέντρο και καφέ ή ποτό στην πλατεία Καρύτση, αφού είναι ανοιχτό καθημερινά (πλην της Τρίτης), ως τις 16:00 τις καθημερινές και ως τις 15:00 τα Σαββατοκύριακα, με μικρό αντίτιμο εισιτηρίου (3e γενική είσοδος, 2e για μαθητές, φοιτητές, προσκόπους, άτομα τρίτης ηλικίας και ομάδες άνω των τεσσάρων ατόμων. Δωρεάν είναι η είσοδος για τα άτομα με ειδικές ανάγκες). Και όπως έχει δηλώσει ένας φίλος μου μετά από επίσκεψή του: «ήταν σα να ταξίδεψα νοερά σε άλλες, παραμυθένιες εποχές, με πρίγκιπες και βασιλιάδες»…

(Οι φωτογραφίες είναι από τη σελίδα του Μουσείου στο facebook Athens City Museum, Vouros-Eutaxias Foundation)

%d bloggers like this: