Salmon with sesame – lime crust..

 

IMG_8358_Snapseed

 

Have a nice week everyone! What are you having for lunch this beautiful sunny Monday..?

Nikos prepared a delicious dish today, salmon with soy sause and sesame – lime crust, accompanied by a simple but tasty salad with toasted sesame seeds. Buon appetito!

Ingredients

 

  • salmon steaks
  • Juice and zest from 2 limes
  • 5-6 tbsp soy sauce
  • 4 tbsp sesame
  •  white wine
  • 1 bag of seasonal green leaves
  • 2 tbsp toasted sesame seeds
  • olive oil
  • balsamic vinegar
  • Salt and freshly ground pepper

IMG_8179_Snapseed

IMG_8211_Snapseed

IMG_8216_Snapseed

IMG_8224_Snapseed

IMG_8227_Snapseed

IMG_8225_Snapseed

 

IMG_8238_Snapseed

IMG_8305_Snapseed

IMG_8343_Snapseed

IMG_8363_Snapseed

photos © chrysoula papagianni

Gelato break..

In search of the best gelato in Florence..

20140330-190027.jpg

Back to the future..

IMG_2380_Snapseed

Hi everyone!

Usually this time of year I get a nostalgic feeling, a desire to walk by the sea. I’ve already posted here some photos from my favorite walk in my hometown!

Before leaving Athens back in January, I visited the construction site of the new Stavros Niarchos Foundation Cultural Center designed by Renzo Piano! The project site is located 4.5 km south of the center of Athens, on the edge of Faliro Bay, and the SNFCC is designed as a multifunctional arts, education and entertainment complex which will house the National Library of Greece and the Greek National Opera. It’s been less than a year that the construction began and scheduled to be completed in 2015.

I really look forward to the realization of this project, when it will become the  finale for my favorite walk!

IMG_2223_Snapseed

IMG_2233_Snapseed

 

View from Visitors Center, designed by Greek architecture students, Spyros Giotakis and Ayis-Panayiotis Mourelatos.

IMG_2291_Snapseed

IMG_2259_Snapseed

IMG_2277_Snapseed

IMG_2226_Snapseed

IMG_2315_Snapseed

IMG_2375_Snapseed

Thanks to Nikos for the photo above!

IMG_2444_Snapseed

IMG_2453_Snapseed

IMG_2477_Snapseed

IMG_2518_Snapseed

IMG_2397_Snapseed

Georgios Averof armored cruiser.

IMG_2529_Snapseed

photos © chrysoula papagianni

Grandma’s pickled eggplants..

_Pickling

the process of preserving food by anaerobic fermentation in brine or vinegar. The resulting food is called a pickle. This procedure gives the food a salty or sour taste.

IMG_36841_Snapseed

Every summer my grandma is preparing the best pickled eggplants (from our garden of course!). In Greece, pickles, called τουρσί(α), are made out of carrots, celery, eggplants stuffed with diced carrots, garlic and peppers. The last 2 years i’m helping her and in exchange I take 1-2 jars with me in Florence! The perfect appetizer when your fridge is empty or when you’re just bored to cook. Bon appétit!

IMG_3581_Snapseed

IMG_3560_Snapseed

IMG_3599

IMG_3566_Snapseed

IMG_3593_Snapseed

IMG_3643_Snapseed

IMG_3644_Snapseed

IMG_3665

IMG_3649

IMG_3652_Snapseed

IMG_3749

photos © chrysoula papagianni

Οι κερασιές θ’ ανθίσουν και φέτος…

Είναι λοιπόν Παρασκευή βράδυ,14 Μαρτίου 2014 και κάθομαι στον υπολογιστή με πρόθεση να γράψω ένα κείμενο ενόψει των γενεθλίων μου. Η ιδέα αυτή μου ήρθε την Τετάρτη, ενώ περίμενα το μετρό στη Δάφνη. Είχα στα αυτιά μου το mp3 και έπαιζε το νέο και πολύ αγαπημένο Ordinary Love των U2. Σιγοτραγουδώντας τους στίχους, έφτασα να τους αναλύω, χωρίς να το έχω πρόθεση. Κάτι η ρομαντική φύση του ζωδίου, κάτι οι ευαισθησίες που μεγαλώνω άλλο ένα χρόνο και κάνω έναν ακόμη απολογισμό της ζωής μου, κατέληξα σε αυτό που έχουμε αιώνες τώρα κάτω από τη μύτη μας, αλλά τείνουμε να ξεχνάμε. Ο άνθρωπος αυτό που χρειάζεται πέρα και πάνω απ’ όλα είναι η αγάπη. Η συνηθισμένη. Η καθημερινή.

Image

Πρόσφατα είχα μια συζήτηση με ένα άτομο που εκτιμώ βαθιά και θαυμάζω, σχετικά με τα κείμενα μου. Σχεδόν ότι έχω γράψει μέχρι στιγμής, ήταν είτε προσωπικές εμπειρίες, είτε κάποια ιδέα που άφησα να ωριμάσει, είτε πάγιες θεωρήσεις σε σπουδαίους τομείς της ζωής, είτε απλές συζητήσεις με φίλους που πήραν σάρκα και οστά. Αυτό που έλειπε (σχεδόν) σε όλες, ήταν ο α’ ενικός. Με ρώτησε λοιπόν γιατί δεν τοποθετώ τις σκέψεις μου στον πρώτο ενικό, σα να μη θέλω να τις δείξω. Και είχε δίκιο. Ο γ’ ενικός νομίζω σε «προστατεύει», γενικεύει τις φράσεις και τα νοήματα. Κάνει τον αναγνώστη κοινωνό αυτού που εσύ καταθέτεις μέσα από την ψυχή σου, σα να θες να το μοιραστείς μαζί του, σα να θες να σου πάρει λίγο από το φορτίο που ενδεχομένως κουβαλάς.

Αυτό το άρθρο όμως έπρεπε να είναι στον α’ ενικό. Γιατί είναι ένα κείμενο δοσμένο από καρδιάς σε κάποια πρόσωπα που σημάδεψαν (άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο), θέλοντας – και μη- τη ζωή μου. Είναι πέρα και πάνω απ’ όλα η οικογένεια μου, που παρ’ όλες τις δύσκολες στιγμές που περάσαμε, περνάμε και  αναπόφευκτα θα περάσουμε, είμαι ευτυχισμένη για όσα μου έδωσαν, μου δίνουν και θα συνεχίσουν να μου δίνουν ανιδιοτελώς μέχρι να μας χωρίσει ο χρόνος.

Μικρή είχα διαβάσει κάπου τη φράση «οι φίλοι μας είναι η περιουσία μας». Το είχα αντιγράψει σε κάποιο σχολικό βιβλίο λοιπόν (του Λυκείου νομίζω), και είχα συμπληρώσει δίπλα: «άρα εγώ είμαι πλούσια». Ερχόμαστε μόνοι σε αυτό τον κόσμο (αν δεν είμαστε δίδυμα ή τρίδυμα κλπ) και μόνοι φεύγουμε. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας, από νήπια, μέχρι και το τέλος της ζωής μας, συναντούμε στο δρόμο μας ανθρώπους και δένουμε τις ζωές μας με τις δικές τους για μήνες, χρόνια. Κάποιοι από αυτούς ξεκινούν μαζί μας, όμως δε συνεχίζουν στο πλάι μας στην πορεία της ζωής, άλλους τους συναντάς, σε συντροφεύουν για λίγο,  και αργότερα εγκαταλείπουν. Άλλοι βρίσκονται στο δρόμο σου ενώ εσύ συνεχίζεις την πορεία σου και σε συντροφεύουν μέχρι τη γραμμή τερματισμού, ενώ άλλοι σε συντροφεύουν από την αρχή μέχρι και το τέλος. Μέχρι στιγμής, είχα την τύχη και την ευτυχία να γνωρίσω όλα τα παραπάνω είδη των «συνοδοιπόρων». Άλλοι έκαναν το ταξίδι μου πιο εύκολο, άλλοι  λίγο πιο δύσκολο, άλλοι εξακολουθούν να με ανακουφίζουν με την παρουσία τους καθημερινά: όλοι όμως έκαναν το ταξίδι μου πολύ, πολύ ενδιαφέρον.

Σήμερα, και ενώ περίμενα στο ΙΚΑ ώρες ατέλειωτες (αθάνατο ελληνικό δημόσιο), τελείωσα επιτέλους το βιβλίο «Οι κερασιές θ’ ανθίσουν κι εφέτος», του Μενέλαου Λουντέμη. Πρόσφατα συνειδητοποίησα ότι έχω διαβάσει ελάχιστα ελληνική λογοτεχνία, και όταν χάζευα τη βιβλιοθήκη της μαμάς μου, το μάτι μου έπεσε στον τίτλο του βιβλίου. Η αλήθεια είναι ότι αυτός ο τίτλος με εντυπωσιάζει από μικρό παιδί, όταν καταπιάστηκα με την ανάγνωση του όμως, άρχισα να απορώ αν και πότε θα ανθίσουν ποτέ αυτές οι κερασιές. Στην πορεία, το βιβλίο με συγκίνησε παραπάνω απ’ όσο περίμενα, και στο τέλος οι κερασιές άνθισαν. Ο τίτλος; Σίγουρα κυριολεκτικός, αλλά και αλληγορικός.

Image

Οι κερασιές ανθίζουν κάθε χρόνο μέσα Απριλίου – τέλη Μαΐου, και είναι υπέροχα τα άνθη τους, όπως υπέροχη είναι και η άνοιξη στο σύνολο της. Ίσως λόγω γενεθλίων είναι η αγαπημένη μου εποχή (αν εξαιρέσουμε μια αλλεργία μου). Είναι μοναδικό πόσο εντυπωσιακά όμορφη είναι η  απλότητα ενός ανθισμένου δέντρου, σου χορταίνει το μάτι και σε γεμίζει ελπίδες.

Όπως και πόσο όμορφο είναι ένα μήνυμα στο κινητό από την Θεοδώρα που θέλει να πάμε για καφέ (ενώ πάντα καταλήγουμε να τρώμε), από την Αγάπη που σε ρωτάει αν έχεις χρόνο να σε δει (ενώ η ίδια μπορεί να πνίγεται), ένα τηλεφώνημα (και δυο και τρία) από το Μπάμπη που σου προτείνει (500 χρόνια τώρα, γείτονας και “αδελφός μου”) να πάτε για περπάτημα ή να πάτε για καφέ την τάδε ώρα γιατί απλά του έλειψες – αλλά δε στο λέει. Είναι ξεχωριστό όταν η (εξαφανισμένη συνήθως) Τετέ σε παίρνει δήθεν λέει  «για ένα χαλαρό ποτάκι» (που κάποτε αυτό μεταφραζόταν σε ξενύχτι μέχρι το πρωί- όχι πια!), ή όταν στέλνει η  ομολογουμένως πολυάσχολη Ελευθερία να προτείνει μια μοναδική εναλλακτική πρόταση.Ή η Ράνια, η οποία εμφανίζεται και εξαφανίζεται, αλλά κάθε φορά που σε συναντάει σε πνίγει στην αληθινή αγκαλιά της. Ή η Αλίκη (και οι 2, φίλες από το φροντιστήριο) που σε παίρνει στη χάση και στη φέξη και ξεκαρδίζεστε ακόμα με τα ίδια αστεία, 10 χρόνια μετά.

Μοναδική είναι η χαρά όταν σε παίρνουν (σπανιότερα πια λόγω χρόνου) τα φιλαράκια σου από το πανεπιστήμιο γιατί τους έλειψες: Σταύρος, Βασίλης, Λίτσα, ή όταν η Όλγα που έχεις να δεις αιώνες (σχολείο), γίνεται το τελευταίο διάστημα μέρος της καθημερινότητας σου, με αυτή τη γνώριμη οικειότητα, ή όταν της βαράει της Μαρίνας (συνάδελφος και πλέον πολύ αγαπημένη φίλη) να σε πάρει μεσ’ τα μαύρα μεσάνυχτα να δει τι κάνεις και να μοιραστεί μαζί σου τις καλλιτεχνικές της ανησυχίες. Επίσης η Κατερίνα Σ., (φίλη και συμπαραγωγός) που όταν βρισκόμαστε (κι ας έχουμε αιώνες) είναι σα να μην πέρασε μια μέρα. Είναι αρκετοί οι φίλοι που δεν υπάρχουν πια στη ζωή μου (κάποιοι υπάρχουν όχι όσο θα ήθελα): Ζωή (η παιδική μου φίλη), Κατερίνα Μ., Μαρίλη, Ολυμπία, Φαίη, Γιάννης Σ. και άλλοι, αρκετοί που όμως κρατάω  και πάντα θα κρατάω μέσα στην καρδιά μου.

Η μεγαλύτερη όμως ανακούφιση είναι όταν με παίρνει τηλέφωνο (πάντα) η Αγλαΐα, με το  γλυκό της λόγο, να με ανακουφίσει, να με παρηγορήσει, να με ζεστάνει. Και τέλος η Βερόνικα, με την οποία τρωγόμαστε μια ζωή σαν το σκύλο με τη γάτα, που με μαλώνει, που της τη λέω, που όμως δε μπορώ να διανοηθώ τη ζωή μου χωρίς εκείνη, γιατί είναι πάντα δίπλα μου.

Image

Κι ένα μικρό… «δώρο» από εμένα για’σας… Κάποτε τα τραγουδήσαμε παρέα, σας τα αφιερώνω!

Κι αυτό αφιερωμένο σε όλους σας…

*με την ελπίδα να συνεχίσω για πολλά χρόνια να βλέπω στο πλάι σας τις κερασιές να ανθίζουν…

Red velvet birthday cake!

Yesterday was the birthday of my beloved friend Dionysis. So I decided to bake a red velvet birthday cake! Red velvet is one of my favorite tastes and matches the colors of Dionysis’ favorite football team, as well! 😛

birthday cake

I found many recipes but I decided to combine this one and this one from Joy the Baker.

red velvet cake

Happy birthday Dionysis!

cake

“Fuori di taste” 2014..

From 6-11 Mar 2014 Florence was full of delicious events due to Fuori di taste, the fair dedicated to excellence in taste and food lifestyles.! Last year I attended only Boutique Nadine‘s event, but this year I had the chance to taste more in food and drink, and discover some new places around Florence!

Saturday for lunch I was at Il Borro Tuscan Bistro an amazing space between restaurant and wine bar along the Arno river. The event was called #ilgiroditaliaintrepiatti – a tour of Italy in three dishes prepared by the chef Andrea Campani. Later I visited the spectacular and inspiring furniture store Flair at Palazzo Gianfigliazzi Bonaparte, to taste the artisan chocolate Autore and Ivaldi’s Moscato D’ Asti. On Sunday I couldn’t miss Boutique Nadine‘s event “Marinai donne e guai” (sailors women and trouble). An unusual tasting of fish products, sweet temptations and lots of craft beer, all accompanied by the amazing performance of Compagnia Brick

IMG_5856a

IMG_5500

IMG_5545_Snapseed

IMG_6109_Snapseed

IMG_6045_Snapseed

Andrea Campani – Allegra Giudici

IMG_5949 - Αντιγραφή

Il Borro Tuscan Bistro

– Lungarno Acciaiuoli 80r -50100 Florence +39 0550290423

IMG_6546_Snapseed

IMG_6657_Snapseed

IMG_6567_Snapseed

IMG_6144

IMG_6642_Snapseed

Flair (flagship store)

– Lungarno Corsini 24r – 50123 Florence +39 0552670154

IMG_7806_Snapseed

IMG_6804a_Snapseed

IMG_7572a_Snapseed

IMG_7155_Snapseed

IMG_7308_Snapseed

IMG_7525_Snapseed

Stefano and Riccardo from gnam box

IMG_7240_Snapseed

IMG_7565_Snapseed

IMG_7868a

IMG_7778_Snapseed

Boutique Nadine

– Lungarno Acciaiuoli 22r – 50123 Florence +39 055287851

– Via de’ Benci 32r – 50123 Florence +39 0552478274

photos © chrysoula papagianni

Nadia’s spanakopita..

_Spanakopita

(/ˌspænəˈkɒpɪtə/; Modern Greek: σπανακόπιτα, from σπανάκι, spanáki, spinach, and πίτα, píta, pie) or spinach pie is a Greek savory pastry.

IMG_5404

A few days ago Nadia invited me to watch a movie and in the meantime she prepared a delicious spinach pie! The main ingredients are : phyllo dough, spinach, feta cheese, egg, onions and seasoning. Of course there are numerous variations of this dish, where besides spinach, leeks, fennel, chard or sorrel can also be used. We added leeks and scallions this time. Buon appetito!

IMG_5296

IMG_5384

IMG_5307

IMG_5315

IMG_5299

IMG_5342

IMG_5335

IMG_5357

IMG_5375

IMG_5391

IMG_5403

photos © chrysoula papagianni

About last “fuoriditaste” night..

Fuori di taste is back and this weekend Florence was full of delicious events! Soon I’m going to post photos from the events I attended but now I’m sharing with you some moments from yestereday’s party at UB vintage store with great music by Ghiaccioli e Branzini.. Enjoy!

IMG_7931_Snapseed

IMG_7887_Snapseed

IMG_7905_Snapseed

IMG_7965_Snapseed

IMG_7945_Snapseed

IMG_7925_Snapseed

IMG_7912_Snapseed

IMG_7937_Snapseed

IMG_7953_Snapseed

IMG_7956_Snapseed

IMG_7939_Snapseed

%d bloggers like this: