Barcelonauta by Giorgis Christodoulou

Μια φορά κι έναν καιρό, ο Γιώργης Χριστοδούλου ταξίδεψε από την Αθήνα στη Βαρκελώνη, η οποία έμελλε να τον μαγέψει και να τον κρατήσει κοντά της. Αφήνοντας οριστικά (;) πίσω του το Θησείο και την Πλατεία Αμερικής, ζει και δημιουργεί ανάμεσα σε κτίρια του Gaudi, γράφει στίχους και μουσική για τη νέα του αγαπημένη πόλη και παίζει τα τραγούδια του στα στέκια της. Επισκέπτεται ωστόσο αρκετά συχνά το αθηναϊκό του κοινό, χαρίζοντάς του live εμφανίσεις σε χώρους που ταιριάζουν στη μουσική και την αισθητική του.

Giorgis Christodoulou

Ποιά θα ήταν τα βήματά σου αν ξεκινούσες σήμερα την καριέρα σου στη μουσική;
Φαντάζομαι ότι θα ήταν πολύ διαφορετικά, μιας και βρίσκομαι σε άλλο μέρος από κει όπου ξεκίνησα. Στην ουσία όμως είναι σα να ξαναξεκινάω, γνωρίζω από την αρχή τα στούντιο, συνεργάτες, μουσικούς, εξερευνώ τη μουσική του τόπου και βλέπω πως αντιδρά ο κόσμος σ’ αυτήν. Τέλος, το πιο σημαντικό είναι πως δημιουργώ σε ένα τελείως διαφορετικό σκηνικό από αυτό της Ελλάδας, κάτι που έχει επίδραση και στη μουσική μου και στον τρόπο που ηχογραφώ, ερμηνεύω και σκέφτομαι.

Από την παρουσία σου στα κοινωνικά δίκτυα φαίνεται ότι έχεις καλή σχέση με το ίντερνετ. Πιστεύεις ότι περισσότερο βοηθάει τους καλλιτέχνες να μοιραστούν τη δουλειά τους ή ότι λειτουργεί σαν εμπόδιο στην προστασία των πνευματικών τους δικαιωμάτων;
Δεν είμαι και τόσο “ειδικός” στο θέμα. Έχω μια σελίδα και δύο προφίλ στο facebook για να χωράνε όλοι. Αυτά υπάρχουν κυρίως για να ενημερώνω για το πού παίζουμε – κάτι ιδιαίτερα δύσκολο αν δεν έχεις τη βοήθεια που παρέχει η διαφήμιση όπως αφίσες, σποτάκια, συνεχή παρουσία στα μέσα. Έχω κι ένα προφίλ στο instagram που με διασκεδάζει. Βλέπω πως υπάρχουν κι άλλα, ένα σωρό, αλλά αδυνατώ να τα παρακολουθήσω, ξέρω ότι “βοηθούν” και πολύ μάλιστα, αλλά προτιμώ να ξοδεύω το χρόνο μου αλλού.

Πού σε βρίσκουμε σήμερα και πώς έφτασες εκεί; 
Εδώ και δύο χρόνια είμαι μόνιμος κάτοικος Βαρκελώνης αλλά πηγαίνω συχνά στην Αθήνα για να παίξω. Βρέθηκα εδώ για πρώτη φορά το 2007 κι ήξερα από την πρώτη στιγμή πως ήθελα να ζήσω στην πόλη αυτή.

Ποια πόλη σε γοητεύει περισσότερο; Η Αθήνα ή η Βαρκελώνη; Έχουν κοινά στοιχεία μεταξύ τους ή είναι διαφορετικές; Οι άνθρωποι που ζουν σε αυτές; Μπορείς να μας περιγράψεις μια τυπική μέρα και/η να μας πεις ένα αγαπημένο μέρος/στέκι σε κάθε μια;
Κάθε μια έχει τη γοητεία της. Κάθε πόλη στον κόσμο πρέπει να έχει τη δική της – ειδικά όταν τη συνηθίζεις- κι εγώ την Αθήνα την έζησα και την περπάτησα πολύ γι αυτό και την αγαπώ, όμως η Βαρκελώνη στη φάση αυτή της ζωής μου, μου ταιριάζει περισσότερο. Είναι μια μικρή πόλη, φιλική, με θάλασσα, με ανοιχτούς δρόμους, καλές συγκοινωνίες, μεγάλα πεζοδρόμια όπου μπορείς να περπατήσεις άνετα. H Αθήνα παρ’ όλο το χρώμα της το γοητευτικό, συνεχίζει να είναι έτσι όπως τη γνώρισα ως παιδί : μια πόλη για “ισχυρούς”. Ένας μέσος άνθρωπος χωρίς αυτοκίνητο θα έχει πάντα πρόβλημα στις μετακινήσεις του. Ένας ηλικιωμένος, κάποιος με κινητικά προβλήματα επίσης, ένας γονιός με το καροτσάκι επίσης. Η Βαρκελώνη σ’ αυτό το επίπεδο είναι πολύ πιο ανθρώπινη πόλη κι αυτό εμένα με χαλαρώνει, μου δίνει την αίσθηση ότι βρίσκομαι σε έναν τόπο πιο δίκαιο, που σέβεται τους αδυνάτους του. Άσε που η πόλη είναι μια κούκλα. Οι κάτοικοι επίσης είναι διαφορετικοί. Έχουν συνηθίσει τους ξένους – εδώ ζουν αρκετοί Γάλλοι, Ιταλοί, Άγγλοι, Κινέζοι…Είναι μια μικρή πόλη αλλά ανοιχτή στον κόσμο, είναι γοητευτικότατο αυτό το στοιχείο.

Αν έπρεπε να διαλέξεις ένα στοιχείο το οποίο θεωρείς αδιαπραγμάτευτο για την πόλη στην οποία επέλεξες να ζεις, ποιό θα ήταν αυτό;
Ο κοσμοπολιτισμός της.

Σε ένα στάτους στο facebook έγραφες κάποια στιγμή ότι έπαιζες μουσική με ένα συνάδελφό σου και σου είπε ότι σε άκουγε από όταν ήταν μικρός. Ποια είναι η σχέση σου με τον χρόνο; Τον φοβάσαι ή τον αποδέχεσαι;
Ε, φαντάσου, πέρασαν δεκαπέντε χρόνια από τον πρώτο μου δίσκο. Χαχα, έχει πλάκα η ερώτηση σου…δεν χρειάζεται να πάρω εγώ μια θέση απέναντι του, ίσως γιατί ως τώρα μου έχει φερθεί ευγενικά. Δε νιώθω ότι μεγαλώνω αλλά ότι ωριμάζω.

Τι μουσική ακούς σήμερα; Έχουν αλλάξει οι προτιμήσεις σου από όταν άρχισες να γράφεις μουσική;
Ακούω πολύ ραδιόφωνο όταν βρίσκομαι στη Βαρκελώνη. Εχει εξαιρετικά προγράμματα – αφιερώματα, το τρίτο τους πρόγραμμα που έχει την “μοντέρνα” μουσική είναι εξαιρετικό καθώς και τα δύο ραδιόφωνα κλασικής μουσικής. Τ’ ακούω συνήθως τα πρωινά, στο σπίτι.

Διάλεξε από ένα αγαπημένο: α. βιβλίο, β. δίσκο, γ. ταινία, δ. τηλεοπτική σειρά, ε. blog/site
Βιβλίο: The Flaneur (περίπατος στο Παρίσι και τα παράδοξα του) του Edmount White
Δίσκος:  Jasmine των Keith Jarrett και Charlie Haden.
Ταινία: Οι ήσυχες μέρες του Αυγούστου του Παντελή Βούλγαρη
Τηλεοπτική σειρά: El tiempo entre costuras προβαλλεται αυτή την εποχή απο το ισπανικό κανάλι Antena3
Σάιτ : http://www.retronaut.co

Έχεις δικό σου blog;
Μπλογκ έχω αλλά το έχω λιγάκι παρατημένο τελευταία. Κατά καιρούς επιστρέφει ο ενθουσιασμός μου και ξανασχολούμαι.


Μετά τον Flâneur ήρθε η σειρά της Barcelonauta. Ανυπομονούμε να μας πεις λίγα λόγια για το νέο σου δίσκο. Πότε θα τον παρουσιάσεις στην Αθήνα και πού;
Αυτός ο νέος δίσκος είναι ένα αφιέρωμα στην πόλη που λατρεύω: τη Βαρκελώνη. Είναι ας πούμε τα τραγούδια που θα χόρευαν και θα τραγουδούσαν ο παππούς και η γιαγιά μου αν ζούσαν στα νιάτα τους στη Βαρκελώνη. Αυτή η πόλη έχει μια μεγάλη και πολύ ενδιαφέρουσα μουσική ιστορία και σκέφτηκα να φτιάξω ένα δισκάκι – αφιέρωμα με τραγούδια στα γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά και καταλανικά- τραγούδια που είτε μιλούν για την πόλη είτε παίζονταν ζωντανά από τις ορχήστρες της στα clubs της εποχής. Συμμετέχει κι ένα φωνητικό γκρουπ οι Las Divinas και μια γαλλιδούλα έξι ετών με την οποία τραγουδάμε ένα ντουέτο. Στην Αθήνα θα έρθω για λίγες μέρες από τις 18-28 Δεκ. και θα παρουσιάσω σε 3-4 μέρη ένα πρόγραμμα που θα περιλαμβάνει και κάποια κομμάτια από το δίσκο. Η πιο σίγουρη ημερομηνία ως τώρα είναι στο Φλοράλ στις 20 Δεκεμβρίου. Μετά τις γιορτές, το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει και στα δισκοπωλεία.

Τι θα ήθελες να σε ρωτήσουν σε μια συνέντευξη και δεν το έχουν κάνει ποτέ; Πες μας κάτι που θα ήθελες να πεις.
Θα θελα να μπορούσαμε να συζητήσουμε κάποια στιγμή χωρίς φόβο για το ελληνικό τραγούδι, για όλους αυτούς τους μεσάζοντες που με την απληστία και την ημιμάθεια τους το ευτέλισαν εν τέλει με τις τακτικές τους. Κι ακόμα για κείνους που (ο καθένας για τους λόγους του) το φόρτωσαν με εγκωμιαστικά ή πικρόχολα άρθρα, συγκρίσεις και τα βαρύγδουπα «αληθινό τραγούδι», «με ψυχή», «συγκίνηση»,»μεγάλα τραγούδια-μικρά τραγούδια» κλπ., όλα τόσο βλαβερά για την ουσία αυτής της τέχνης. Να μιλήσουμε για όλ’ αυτά χωρίς πάθος και χωρίς φόβους, να τα ξορκίσουμε και να πιάσουμε το νήμα απ’ την αρχή.

Giorgis Christodoulou_RadioΟ νέος δίσκος του Γιώργη Χριστοδούλου με τίτλο Barcelonauta θα κυκλοφορήσει στα δισκοπωλεία της Αθήνας αρχές Γενάρη.

____________

Once upon a time, Giorgis Christodoulou travelled from Athens to Barcelona, where he was enchanted and therefore never came back. Nowadays he lives and creates among buildings of Gaudi, he writes lyrics and music for his new favorite city and he plays his songs in Barcelona’s music stages. However, Giorgis visits quite often his friends in Athens and sings for them in venues that fit to his music and aesthetics.

What would be your steps if your career in music started today?
I imagine it would be very different, because I am in different place from where I started, as well. In fact it is like I am starting over, everything is new; studios, collaborators, musicians etc. I am exploring the music of this place and watch how people react to it. Finally, the most important is that I find myself creating in a completely different setting than that of Greece, which affects my music and the way I record, interpret and think.

Your presence on social networks indicates that you are a frequent internet user. Do you think that internet helps artists to share their work or prevents them from protecting their intellectual property rights?
I’m not an “expert” on the topic. I own one page and two profiles on facebook so that everyone can fit. These are mainly used for informative reasons, mostly about live performances – something very difficult unless one has the assistance of the advertising such as posters, advertising spots, constant presence in the media. I also have a profile on instagram which I find amusing. I see that there’s much more than these, but I fail to follow them, I know that they can be “helpful”, but I prefer to spend my time elsewhere.

Where do we find you today and how you did you get there? 
Ι have been a permanent resident of Barcelona for the last two years but I often visit Athens and give performances. I came here for the first time in 2007 and since the first moment I knew that I wanted to live in this city.

Which city do you find more fascinating, Athens or Barcelona? Do they have things in common or are they different? What about their citizens? Could you describe a typical day and / or tell us a favorite place in each one?
Each one has is charming in different ways. Every city in the world must have its own charm- especially when you get used to it – and in Athens I lived and walked so much and therefore I love her, but Barcelona at this phase of my life suits to me more. It’s a small town, friendly, by the sea, with open roads, good transportation, large pavements where one can walk comfortably. Athens despite its charming colors is still as I met her as a child: a city about those with “power”. An average person without a car will always have trouble on his/her transports. The older people, anyone with mobility problems as well, a parent with a stroller, as well. Barcelona at this level is a city much friendlier to every human and this relaxes me, gives me the feeling that I am in a place more fair, respectful of people with less “power”. Besides, this city is very beautiful. The citizens are also very different. They are accustomed to foreigners – here live several French, Italian, English, Chinese people… It’s a small town but open to the world and this is the most fascinating about her.

If you had to pick one element considered nonnegotiable for the city in which you choose to live, what would it be?
Cosmopolitanism.

In one of yours status on facebook you said once that you were playing music with a colleague of you and he told you that was listening to your songs since he was a kid. What is your relationship with time? Are you afraid of it or do you accept it?
Well, imagine, it’ been fifteen years since my first album. Haha, that’s a funny question … I do not need to confront time, perhaps because so far I have been treated kindly. Besides, I do not feel that I am getting older but more mature.

What kinds of music do you listen to now? Have your preferences changed since you first started writing music?
I listen to radio very much when I’m in Barcelona. There are excellent programs – tributes, their third program that plays the “modern” music is excellent and the two stations that play classical music, as well. I listen to it usually in the mornings, when I am at home.

Choose a favorite: a. book, b. cd, c. movie, d. TV series, e. blog / site.
Book: The Flaneur (Walking in Paris and paradoxes) of Edmount White
CD: Jasmine of Keith Jarrett and Charlie Haden.
Movie: The quiet days of August by Pantelis Voulgaris
TV Series: El tiempo entre costuras, which broadcasts this season from the Spanish channel Antena3.
Site: http://www.retronaut.co

Do you have a blog of your own?
I have one but it’s been a bit neglected lately. There are times when my enthusiasm returns and then I post again.

After Flâneur it is now the turn of Barcelonauta. We look forward to learn a few things about your new album. When and where will it be presented in Athens?
This new album is a tribute to the city that I love: Barcelona. One can say that these are the songs that my grandfather and grandmother would dance and sing if they lived in their youth in Barcelona. This city has a long and very interesting music history and I thought of making an album – tribute to it with songs in French, English, Spanish and Catalan – songs that speak either for the city or played live by orchestras in the clubs of that time. A vocal group called Las Divinas participates and a six-year-old french girl sings with me a duet. In Athens I will come for a few days from December 18 to 28 and will present 3-4 a performance that includes some tracks from this album. The only certain date so far is December 20 in Floral Cafe. After Christmas holidays, the album will be released in stores in Athens too.

What would you like to be asked in an interview? Tell us something you want to say.
I’d like us to be able to discuss for the first time about Greek music and songs without fear; about all these intermediaries, all those who -with their greed and lack of knowledge- have despised them ultimately with their tactics. And even about those who (each one for his/her own reasons) accredited Greek songs with praising or resentful articles, comparisons and pompous expressions such as “real song”, “soulful”, “emotion”, “great songs-minor songs” etc., all so harmful to the essence of this art; to talk about all the above without passion and fear, to exorcise them and start from the beginning.

Previous Post
Leave a comment

5 Comments

  1. It must be an amazing work! Bravo Giorgis!!!! Bravo Urbanzip

    Reply
  2. Πολύ χρήσιμο το άρθρο σας! Συγχαρητήρια!

    Reply
  1. Your favorite posts #2013 | urbanzip

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: