Unusual lunch..

Hi everyone!

Today it was a perfect day for a walk in the center.. It was lees cold than usual (10°C!) so we decided to have lunch at one of my favorite #unusualflorence place, Brac! Number 8 on the map!

MAPPA_INTERNO_A4_H_2

I can never get enough of this place, I like going there any time of the day and it never disappoints me! Situated in a small street where probably many tourists pass outside without even noticing this “paradise”, but when you enter you’ll never forget it. I’m not a vegetarian but I could eat there every day! This place is unique, it’s one of the places I could go alone and take a cup of tea, read something from their library and relax!

IMG_8962_Snapseed

IMG_8939_Snapseed

IMG_8941_Snapseed

IMG_89

IMG_8978_Snapseed

IMG_8969_Snapseed

IMG_8982_Snapseed

IMG_8964_Snapseed

Installation by DEFERRARI+MODESTI architects!

IMG_9003_Snapseed

IMG_9005_Snapseed

And finally some photos from this beautiful sunny stroll.. Have a nice weekend!

IMG_8930_Snapseed

IMG_8914_Snapseedd

IMG_9008_Snapseed

IMG_9020_Snapseed

IMG_9028_Snapseed

photos © chrysoula papagianni

Barcelonauta by Giorgis Christodoulou

Μια φορά κι έναν καιρό, ο Γιώργης Χριστοδούλου ταξίδεψε από την Αθήνα στη Βαρκελώνη, η οποία έμελλε να τον μαγέψει και να τον κρατήσει κοντά της. Αφήνοντας οριστικά (;) πίσω του το Θησείο και την Πλατεία Αμερικής, ζει και δημιουργεί ανάμεσα σε κτίρια του Gaudi, γράφει στίχους και μουσική για τη νέα του αγαπημένη πόλη και παίζει τα τραγούδια του στα στέκια της. Επισκέπτεται ωστόσο αρκετά συχνά το αθηναϊκό του κοινό, χαρίζοντάς του live εμφανίσεις σε χώρους που ταιριάζουν στη μουσική και την αισθητική του.

Giorgis Christodoulou

Ποιά θα ήταν τα βήματά σου αν ξεκινούσες σήμερα την καριέρα σου στη μουσική;
Φαντάζομαι ότι θα ήταν πολύ διαφορετικά, μιας και βρίσκομαι σε άλλο μέρος από κει όπου ξεκίνησα. Στην ουσία όμως είναι σα να ξαναξεκινάω, γνωρίζω από την αρχή τα στούντιο, συνεργάτες, μουσικούς, εξερευνώ τη μουσική του τόπου και βλέπω πως αντιδρά ο κόσμος σ’ αυτήν. Τέλος, το πιο σημαντικό είναι πως δημιουργώ σε ένα τελείως διαφορετικό σκηνικό από αυτό της Ελλάδας, κάτι που έχει επίδραση και στη μουσική μου και στον τρόπο που ηχογραφώ, ερμηνεύω και σκέφτομαι.

Από την παρουσία σου στα κοινωνικά δίκτυα φαίνεται ότι έχεις καλή σχέση με το ίντερνετ. Πιστεύεις ότι περισσότερο βοηθάει τους καλλιτέχνες να μοιραστούν τη δουλειά τους ή ότι λειτουργεί σαν εμπόδιο στην προστασία των πνευματικών τους δικαιωμάτων;
Δεν είμαι και τόσο “ειδικός” στο θέμα. Έχω μια σελίδα και δύο προφίλ στο facebook για να χωράνε όλοι. Αυτά υπάρχουν κυρίως για να ενημερώνω για το πού παίζουμε – κάτι ιδιαίτερα δύσκολο αν δεν έχεις τη βοήθεια που παρέχει η διαφήμιση όπως αφίσες, σποτάκια, συνεχή παρουσία στα μέσα. Έχω κι ένα προφίλ στο instagram που με διασκεδάζει. Βλέπω πως υπάρχουν κι άλλα, ένα σωρό, αλλά αδυνατώ να τα παρακολουθήσω, ξέρω ότι “βοηθούν” και πολύ μάλιστα, αλλά προτιμώ να ξοδεύω το χρόνο μου αλλού.

Πού σε βρίσκουμε σήμερα και πώς έφτασες εκεί; 
Εδώ και δύο χρόνια είμαι μόνιμος κάτοικος Βαρκελώνης αλλά πηγαίνω συχνά στην Αθήνα για να παίξω. Βρέθηκα εδώ για πρώτη φορά το 2007 κι ήξερα από την πρώτη στιγμή πως ήθελα να ζήσω στην πόλη αυτή.

Ποια πόλη σε γοητεύει περισσότερο; Η Αθήνα ή η Βαρκελώνη; Έχουν κοινά στοιχεία μεταξύ τους ή είναι διαφορετικές; Οι άνθρωποι που ζουν σε αυτές; Μπορείς να μας περιγράψεις μια τυπική μέρα και/η να μας πεις ένα αγαπημένο μέρος/στέκι σε κάθε μια;
Κάθε μια έχει τη γοητεία της. Κάθε πόλη στον κόσμο πρέπει να έχει τη δική της – ειδικά όταν τη συνηθίζεις- κι εγώ την Αθήνα την έζησα και την περπάτησα πολύ γι αυτό και την αγαπώ, όμως η Βαρκελώνη στη φάση αυτή της ζωής μου, μου ταιριάζει περισσότερο. Είναι μια μικρή πόλη, φιλική, με θάλασσα, με ανοιχτούς δρόμους, καλές συγκοινωνίες, μεγάλα πεζοδρόμια όπου μπορείς να περπατήσεις άνετα. H Αθήνα παρ’ όλο το χρώμα της το γοητευτικό, συνεχίζει να είναι έτσι όπως τη γνώρισα ως παιδί : μια πόλη για “ισχυρούς”. Ένας μέσος άνθρωπος χωρίς αυτοκίνητο θα έχει πάντα πρόβλημα στις μετακινήσεις του. Ένας ηλικιωμένος, κάποιος με κινητικά προβλήματα επίσης, ένας γονιός με το καροτσάκι επίσης. Η Βαρκελώνη σ’ αυτό το επίπεδο είναι πολύ πιο ανθρώπινη πόλη κι αυτό εμένα με χαλαρώνει, μου δίνει την αίσθηση ότι βρίσκομαι σε έναν τόπο πιο δίκαιο, που σέβεται τους αδυνάτους του. Άσε που η πόλη είναι μια κούκλα. Οι κάτοικοι επίσης είναι διαφορετικοί. Έχουν συνηθίσει τους ξένους – εδώ ζουν αρκετοί Γάλλοι, Ιταλοί, Άγγλοι, Κινέζοι…Είναι μια μικρή πόλη αλλά ανοιχτή στον κόσμο, είναι γοητευτικότατο αυτό το στοιχείο.

Αν έπρεπε να διαλέξεις ένα στοιχείο το οποίο θεωρείς αδιαπραγμάτευτο για την πόλη στην οποία επέλεξες να ζεις, ποιό θα ήταν αυτό;
Ο κοσμοπολιτισμός της.

Σε ένα στάτους στο facebook έγραφες κάποια στιγμή ότι έπαιζες μουσική με ένα συνάδελφό σου και σου είπε ότι σε άκουγε από όταν ήταν μικρός. Ποια είναι η σχέση σου με τον χρόνο; Τον φοβάσαι ή τον αποδέχεσαι;
Ε, φαντάσου, πέρασαν δεκαπέντε χρόνια από τον πρώτο μου δίσκο. Χαχα, έχει πλάκα η ερώτηση σου…δεν χρειάζεται να πάρω εγώ μια θέση απέναντι του, ίσως γιατί ως τώρα μου έχει φερθεί ευγενικά. Δε νιώθω ότι μεγαλώνω αλλά ότι ωριμάζω.

Τι μουσική ακούς σήμερα; Έχουν αλλάξει οι προτιμήσεις σου από όταν άρχισες να γράφεις μουσική;
Ακούω πολύ ραδιόφωνο όταν βρίσκομαι στη Βαρκελώνη. Εχει εξαιρετικά προγράμματα – αφιερώματα, το τρίτο τους πρόγραμμα που έχει την “μοντέρνα” μουσική είναι εξαιρετικό καθώς και τα δύο ραδιόφωνα κλασικής μουσικής. Τ’ ακούω συνήθως τα πρωινά, στο σπίτι.

Διάλεξε από ένα αγαπημένο: α. βιβλίο, β. δίσκο, γ. ταινία, δ. τηλεοπτική σειρά, ε. blog/site
Βιβλίο: The Flaneur (περίπατος στο Παρίσι και τα παράδοξα του) του Edmount White
Δίσκος:  Jasmine των Keith Jarrett και Charlie Haden.
Ταινία: Οι ήσυχες μέρες του Αυγούστου του Παντελή Βούλγαρη
Τηλεοπτική σειρά: El tiempo entre costuras προβαλλεται αυτή την εποχή απο το ισπανικό κανάλι Antena3
Σάιτ : http://www.retronaut.co

Έχεις δικό σου blog;
Μπλογκ έχω αλλά το έχω λιγάκι παρατημένο τελευταία. Κατά καιρούς επιστρέφει ο ενθουσιασμός μου και ξανασχολούμαι.


Μετά τον Flâneur ήρθε η σειρά της Barcelonauta. Ανυπομονούμε να μας πεις λίγα λόγια για το νέο σου δίσκο. Πότε θα τον παρουσιάσεις στην Αθήνα και πού;
Αυτός ο νέος δίσκος είναι ένα αφιέρωμα στην πόλη που λατρεύω: τη Βαρκελώνη. Είναι ας πούμε τα τραγούδια που θα χόρευαν και θα τραγουδούσαν ο παππούς και η γιαγιά μου αν ζούσαν στα νιάτα τους στη Βαρκελώνη. Αυτή η πόλη έχει μια μεγάλη και πολύ ενδιαφέρουσα μουσική ιστορία και σκέφτηκα να φτιάξω ένα δισκάκι – αφιέρωμα με τραγούδια στα γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά και καταλανικά- τραγούδια που είτε μιλούν για την πόλη είτε παίζονταν ζωντανά από τις ορχήστρες της στα clubs της εποχής. Συμμετέχει κι ένα φωνητικό γκρουπ οι Las Divinas και μια γαλλιδούλα έξι ετών με την οποία τραγουδάμε ένα ντουέτο. Στην Αθήνα θα έρθω για λίγες μέρες από τις 18-28 Δεκ. και θα παρουσιάσω σε 3-4 μέρη ένα πρόγραμμα που θα περιλαμβάνει και κάποια κομμάτια από το δίσκο. Η πιο σίγουρη ημερομηνία ως τώρα είναι στο Φλοράλ στις 20 Δεκεμβρίου. Μετά τις γιορτές, το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει και στα δισκοπωλεία.

Τι θα ήθελες να σε ρωτήσουν σε μια συνέντευξη και δεν το έχουν κάνει ποτέ; Πες μας κάτι που θα ήθελες να πεις.
Θα θελα να μπορούσαμε να συζητήσουμε κάποια στιγμή χωρίς φόβο για το ελληνικό τραγούδι, για όλους αυτούς τους μεσάζοντες που με την απληστία και την ημιμάθεια τους το ευτέλισαν εν τέλει με τις τακτικές τους. Κι ακόμα για κείνους που (ο καθένας για τους λόγους του) το φόρτωσαν με εγκωμιαστικά ή πικρόχολα άρθρα, συγκρίσεις και τα βαρύγδουπα «αληθινό τραγούδι», «με ψυχή», «συγκίνηση»,»μεγάλα τραγούδια-μικρά τραγούδια» κλπ., όλα τόσο βλαβερά για την ουσία αυτής της τέχνης. Να μιλήσουμε για όλ’ αυτά χωρίς πάθος και χωρίς φόβους, να τα ξορκίσουμε και να πιάσουμε το νήμα απ’ την αρχή.

Giorgis Christodoulou_RadioΟ νέος δίσκος του Γιώργη Χριστοδούλου με τίτλο Barcelonauta θα κυκλοφορήσει στα δισκοπωλεία της Αθήνας αρχές Γενάρη.

____________

Once upon a time, Giorgis Christodoulou travelled from Athens to Barcelona, where he was enchanted and therefore never came back. Nowadays he lives and creates among buildings of Gaudi, he writes lyrics and music for his new favorite city and he plays his songs in Barcelona’s music stages. However, Giorgis visits quite often his friends in Athens and sings for them in venues that fit to his music and aesthetics.

What would be your steps if your career in music started today?
I imagine it would be very different, because I am in different place from where I started, as well. In fact it is like I am starting over, everything is new; studios, collaborators, musicians etc. I am exploring the music of this place and watch how people react to it. Finally, the most important is that I find myself creating in a completely different setting than that of Greece, which affects my music and the way I record, interpret and think.

Your presence on social networks indicates that you are a frequent internet user. Do you think that internet helps artists to share their work or prevents them from protecting their intellectual property rights?
I’m not an “expert” on the topic. I own one page and two profiles on facebook so that everyone can fit. These are mainly used for informative reasons, mostly about live performances – something very difficult unless one has the assistance of the advertising such as posters, advertising spots, constant presence in the media. I also have a profile on instagram which I find amusing. I see that there’s much more than these, but I fail to follow them, I know that they can be “helpful”, but I prefer to spend my time elsewhere.

Where do we find you today and how you did you get there? 
Ι have been a permanent resident of Barcelona for the last two years but I often visit Athens and give performances. I came here for the first time in 2007 and since the first moment I knew that I wanted to live in this city.

Which city do you find more fascinating, Athens or Barcelona? Do they have things in common or are they different? What about their citizens? Could you describe a typical day and / or tell us a favorite place in each one?
Each one has is charming in different ways. Every city in the world must have its own charm- especially when you get used to it – and in Athens I lived and walked so much and therefore I love her, but Barcelona at this phase of my life suits to me more. It’s a small town, friendly, by the sea, with open roads, good transportation, large pavements where one can walk comfortably. Athens despite its charming colors is still as I met her as a child: a city about those with “power”. An average person without a car will always have trouble on his/her transports. The older people, anyone with mobility problems as well, a parent with a stroller, as well. Barcelona at this level is a city much friendlier to every human and this relaxes me, gives me the feeling that I am in a place more fair, respectful of people with less “power”. Besides, this city is very beautiful. The citizens are also very different. They are accustomed to foreigners – here live several French, Italian, English, Chinese people… It’s a small town but open to the world and this is the most fascinating about her.

If you had to pick one element considered nonnegotiable for the city in which you choose to live, what would it be?
Cosmopolitanism.

In one of yours status on facebook you said once that you were playing music with a colleague of you and he told you that was listening to your songs since he was a kid. What is your relationship with time? Are you afraid of it or do you accept it?
Well, imagine, it’ been fifteen years since my first album. Haha, that’s a funny question … I do not need to confront time, perhaps because so far I have been treated kindly. Besides, I do not feel that I am getting older but more mature.

What kinds of music do you listen to now? Have your preferences changed since you first started writing music?
I listen to radio very much when I’m in Barcelona. There are excellent programs – tributes, their third program that plays the “modern” music is excellent and the two stations that play classical music, as well. I listen to it usually in the mornings, when I am at home.

Choose a favorite: a. book, b. cd, c. movie, d. TV series, e. blog / site.
Book: The Flaneur (Walking in Paris and paradoxes) of Edmount White
CD: Jasmine of Keith Jarrett and Charlie Haden.
Movie: The quiet days of August by Pantelis Voulgaris
TV Series: El tiempo entre costuras, which broadcasts this season from the Spanish channel Antena3.
Site: http://www.retronaut.co

Do you have a blog of your own?
I have one but it’s been a bit neglected lately. There are times when my enthusiasm returns and then I post again.

After Flâneur it is now the turn of Barcelonauta. We look forward to learn a few things about your new album. When and where will it be presented in Athens?
This new album is a tribute to the city that I love: Barcelona. One can say that these are the songs that my grandfather and grandmother would dance and sing if they lived in their youth in Barcelona. This city has a long and very interesting music history and I thought of making an album – tribute to it with songs in French, English, Spanish and Catalan – songs that speak either for the city or played live by orchestras in the clubs of that time. A vocal group called Las Divinas participates and a six-year-old french girl sings with me a duet. In Athens I will come for a few days from December 18 to 28 and will present 3-4 a performance that includes some tracks from this album. The only certain date so far is December 20 in Floral Cafe. After Christmas holidays, the album will be released in stores in Athens too.

What would you like to be asked in an interview? Tell us something you want to say.
I’d like us to be able to discuss for the first time about Greek music and songs without fear; about all these intermediaries, all those who -with their greed and lack of knowledge- have despised them ultimately with their tactics. And even about those who (each one for his/her own reasons) accredited Greek songs with praising or resentful articles, comparisons and pompous expressions such as “real song”, “soulful”, “emotion”, “great songs-minor songs” etc., all so harmful to the essence of this art; to talk about all the above without passion and fear, to exorcise them and start from the beginning.

#tldif

I think by now you have figured my addiction to Instagram and the various hashtags.. Well when i’m posting a picture from Florence #tldif is a hashtag I always use which stands for Te la do io Firenze (or I’ll bring you Florence).  Te la do io Firenze is a community, or better, a detailed guide of Florence. In their site such as in their Facebook page you can find everything about the city, restaurants, exhibitions, concerts, generally all kind of different places and hidden parts of Florence!

Yesterday my friend Elisabetta sent me a link with a photo of mine that they posted from Instagram. And guess what? The photo has more than 1.300 likes by now!  For example the same photo I posted some days ago on my Instagram account has almost 40 likes, and that shows all the impact when a page like Te la do io Firenze publishes it. I mean it’s a really strange but definitely satisfying that still makes me wonder. What exactly? Sincerely I don’t know, sometimes I ask myself if my photos are good enough and other times I just hate them! Anyway searching through the facebook page of Te la do io Firenze I found 3 other photos of mine that they published in the past! Overall 4 of my photos with 200-400-600-1.200 likes! Thank you Te la do io Firenze for picking my photos and special thanks to all the people that appreciated them!

IMG_8548

IMG_8380

IMG_7894

IMG_7866

Sunny rainy Friday..

This morning I went with Olivia at Galciana, a city that belongs to the municipality of Prato, for our project on landscape design. We took pictures of the area and interviewed some of the inhabitants. It was an amazing sunny day and it was perfect for a stroll by the river back in Florence. So I passed by the house to eat something and to leave my things, but in the meantime the weather completely changed. Either way I went for a walk close to San Niccolò bridge (already posted some pics in the pastwhere I had the chance to see several kids training in rowing. I always like watching rowers along the Arno river, in the future I’ll definitely post about that!

Have a nice weekend everyone! 

IMG_8697

IMG_8669

IMG_8730

IMG_8636

IMG_8866_Snapseed

IMG_8772

IMG_8797

IMG_8791

IMG_8818

IMG_8845

photos © chrysoula papagianni

Urban Streets Playlist

Listening to Urban Streets @ Κασετόφωνο 😉

urban streets

 

An ordinary Tuesday..

Today I was at the university as every Tuesday. It rained like always and at some point I noticed the amazing lit sky. So I ran to the top floor of the faculty to capture this moment, unfortunately I missed a double rainbow seen only from the other side the building. After that I had an aperitivo with Nadia and Umberto and now i’m heading back home.

Below I share with you some photos from my Instagram profile. Buonanotte!

20131119-220646.jpg

20131119-220700.jpg

20131119-220714.jpg

Unusual Florence part 1: Boutique Nadine!

Good morning and have a nice week everyone!

I finally decided to start the #unusualflorence tour. What is Unusual Florence? A different map of Florence including the most important landmarks of the city and 16 spaces of different uses (boutiques, bars, libraries) but with a lot in common. Young people full of inspiring ideas hoping to beat the crisis by focusing on quality above all! Many of these places are of course familiar, others are yet to be discovered. So one by one we are going to discover all of these “unusual” places.

If you ask me this map has to be integrated with every tourist map of Florence. Why? Because all of these places are situated in the most genuine parts of the city, and as you stroll around this map right there you’ll discover Florence, the real thing!

MAPPA_INTERNO_A4_H_2

Of course I have to begin this journey from number 6, a breath away from Ponte Vecchio, Irene’s Boutique Nadine. Actually there are two of them in Florence, Irene’s other half (on number 7) is run by Matteo, a few steps away from Santa Croce church and we are going to visit him very soon!

Crossing Lungarno Acciaiuoli from Ponte Vecchio towards Ponte Santa Trìnita at number 22r is where it all began! A vintage concept store where you can find from silk shirts and designer handbags, to old toys, and magazines, an enchanting place that fulfills all your desires! Everything in this shop is carefully selected which adds to it’s classy character. Of course there is a great focus on vintage but there are also new collections such as their own clothing line Second Floor, Irene’s romantic Odette, and more from new local designers both in clothing and jewellery.

IMG_8149_Snapseed

IMG_8030_Snapseed

IMG_8086_Snapseed

IMG_8172_Snapseed

IMG_8143_Snapseedd

IMG_8099_Snapseed

IMG_8046_Snapseed

IMG_8033_Snapseed

IMG_8068_Snapseed

IMG_8051_Snapseed

IMG_8078_Snapseed

IMG_8098_Snapseed

IMG_8102_Snapseed

IMG_8026_Snapseed

And if you’re lucky you can have this view while exiting the store!

IMG_8008_Snapseed

photos © chrysoula papagianni

Breakfast smoothies..

Buongiorno!!!!!

IMG_7957_Snapseed

This morning I prepared smoothies with orange, lemon, carrot, banana and almonds. The perfect way to start the morning, with a drink full of vitamins and energy in a busy day like this! So goodmorning people!!!

IMG_7942_Snapseed

IMG_7948_Snapseed

IMG_7955_Snapseed

IMG_7956_Snapseed

Meet Auguste Rodin

Ο Φρανσουά Ωγκύστ Ρενέ Ροντέν, που γεννήθηκε σαν χτες 12 Νοεμβρίου το 1840, ήταν ένας Γάλλος γλύπτης, του οποίου το έργο επηρέασε σημαντικά την τέχνη της γλυπτικής τον 20ο αιώνα. Σύμφωνα με την περιγραφή της wikipedia ο Ροντέν “Αρνήθηκε να αγνοήσει τις ανθρώπινες αδυναμίες και τις περιέγραψε όσο καλύτερα μπόρεσε στην τέχνη του, με ρεαλισμό και δύναμη. Περιέγραψε επίσης και την ερωτική αδυναμία, με πάθος κι ομορφιά.”

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Άποψη του Κήπου του Μουσείου με φόντο την κορυφή του Πύργου του Άιφελ. / View of the museum garden with the top of the Eiffel Tower in the background.

Ο Ροντέν εμπνεύστηκε από την παράδοση, ωστόσο επαναστάτησε ενάντια στις εξιδανικευμένες μορφές της, εισάγοντες νέες πρακτικές. Χάραξε έτσι μια νέα πορεία που οδήγησε σταδιακά στη σύγχρονη γλυπτική. Πολύ γνωστά έργα του είναι “Ο Στοχαστής”, “Οι Πύλες της Κολάσεως”, “Η εποχή του χαλκού”, το ιδιαίτερα αισθαντικό “Το Φιλί”, “Τα Χέρια”,  “Ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής”, το άγαλμα του Β. Ουγκώ κ.α.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Οι Πύλες της Κολάσεως / The Gates of Hell

Τα έργα του σήμερα φιλοξενούνται σε έναν πολύ ιδιαίτερο χώρο στο Παρίσι, το Musée Rodin. Το Μουσείο αυτό αποτελείται από το Hotel Biron, το εκκλησάκι (Chapel) και τον κήπο του. Το αρχοντικό Hotel Biron  χτίστηκε στη Rue de Varenne, Παρίσι, μεταξύ 1727 και 1737 και αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα της αρχιτεκτονικής rocaille, που ήταν της μόδας εκείνη την εποχή. Το 1908 ο Ροντέν νοίκιασε τέσσερα ισόγεια δωμάτια, τα οποία έβλεπαν στη βεράντα, και χρησιμοποίησε τον χώρο ως στούντιό του. Παράλληλα, εξέθεσε κάποια έργα του στο κήπο. Το Μουσείο άνοιξε το 1919 πια, οπότε και το εκκλησάκι χρησιμοποιήθηκε ως εκθεσιακός χώρος, ο οποίος ανακαινίστηκε τελευταία φορά το 2003 (πηγή: Musée Rodin).

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ο Στοχαστής / The Thinker

Ο κήπος ωστόσο είναι πραγματικά εκθαμβωτικός και κλέβει την παράσταση. Είναι ένα στοιχείο που προσδίδει μια μοναδικότητα σε αυτό του Μουσείο, καθιστώντας το ένα από τα μέρη που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτεί κάποιος αν βρεθεί στο Παρίσι.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Το αρχοντικό που στεγάζει σήμερα το Μουσείο Ροντέν χτίστηκε στη Rue de Varenne, Παρίσι, μεταξύ 1727 και 1737 – See more at: http://translate.googleusercontent.com/translate_c?depth=1&hl=el&ie=UTF8&prev=_t&rurl=translate.google.gr&sl=en&tl=el&u=http://www.musee-rodin.fr/en/museum/musee-rodin-paris/hotel-biron&usg=ALkJrhhBe-P0EAcTXGv0U3AwXiwUSu3arw#sthash.MYNLONJ1.dpuf
Musée
MuséeRodin. Η ιδιαιτερότητα του χώρου έχει να κάνει με το ότι μερικά από τα έργα του εκτίθενται στους πανέμορφους κήπους του Μουσείου, κάτι που κάνει την επίσκεψη σε αυτό ανεπανάληπτη.

________

Francois Auguste Rene Rodin , born like yesterday on November 12th, 1840, was a French sculptor, whose work influenced deeply the art of sculpture in the 20th century. According to the wikipedia description of Rodin ” He refused to ignore human weaknesses and described it as best he could in his art, with realism and power. He also described the sexual weakness with passion and beauty.”

Rodin was inspired by tradition, but rebelled against the idealized forms by introducing new practices. His work opened gradually the path that led to modern sculpture. Some of Rodin’s well-known works are ” The Thinker”, “The gates of Hell “, ” The Bronze Age ” , the very sensual ” The Kiss”, “The Hands”, “St. John the Baptist”, the Monument of V. Hugo etc.
His works are now housed in a very special place in Paris, the Musée Rodin. This museum consists of the Hotel Biron, the chapel (Chapel) and its garden . Hotel Biron was built in Rue de Varenne, Paris, between 1727 and 1737 and is a shining example of architecture rocaille, which was fashionable at the time. In 1908 Rodin rented four ground floor rooms, which saw the terrace and used the space as his studio. Furthermore, exhibited some works in the garden which impressed him. The Museum opened in 1919 and all the spaces along with the chapel and the garden were used as for the exhibition (source : Musée Rodin).

The garden , however, is really dazzling and steals the thunder of the rest Museum. It is extremely unique and definitely one of the places that must be visited if someone found in Paris.

“What we love about the human body even more than it’s beautiful form is the inner flame that seems to illuminate it transparently.” – Rodin

Ruins of the past..

Florence, 1966 Flood

Today is the 47th Anniversary of the 1966 Flood. The Arno River flood of November 4, 1966 killed many people and damaged or destroyed millions of masterpieces of art and rare books in Florence. It is considered the worst flood in the city’s history since 1557.
With the combined effort of Italian citizens and foreign donors and committees, or angeli del fango (“Mud Angels”), many of these fine works have been restored. New methods in conservation were devised and restoration laboratories established. However, even decades later, much work remains to be done.
The flood has had a lasting impact on Florence, economically and culturally. City officials and citizens were extremely unprepared for the storm and the widespread devastation that it caused.
Tragically, 5,000 families were left homeless by the storm, and 6,000 stores were forced out of business. Approximately 600,000 tons of mud, rubble, and sewage severely damaged or destroyed numerous collections of the written work and fine art for which Florence is famous. In fact, it is estimated that between 3 and 4 million books/manuscripts were damaged, as well as 14,000 movable works of art. (Source : Wikipedia)

…At 2.30 p.m. on Thursday, November 3, 1966, the Civil Engineering Department in Florence declared that there was “an exceptional quantity of water” and the city’s drains were unable to cope. Suddenly, manhole covers popped off and powerful jets gushed in the air. Basements flooded around the Santa Croce and San Frediano areas. The first electricity failures were reported as fuses began to blow.

…The greatest loss was the Crucifixion by Giovanni Cimabue, the Father of Florentine Painting, in the Santa Croce Museum. The water there rose thirteen feet and the painting was ruined. (source : a tuscan trilogy)

pontevecchiomk3

alluvione_firenze_6

Florence during the flood of 1966 4 to size

Florence Flood November 1966 Flood of the River Arno in Florence

03-00002211 - 1966 - ALLUVIONE A FIRENZE. SANTA CROCE, 716561/5

Below you can see a photo taken by Joseph Blaustein, the only color photo i’ve seen from the morning after the flood.

01

And here a photo I took 7 years ago. Due to the 40th anniversary of this tragical event,large photos like this one were put along the river and some at the center of the city…

dsc00085l_Snapseed

%d bloggers like this: